Abstract:
Ёноқ–орбитал комплекс (ЁОК) синишлари юз скелети шикастланишлари
орасида пастки жағ синишларидан кейин иккинчи ўринни эгаллаб, барча юз суяги
синишларининг 25–40%ини ташкил этади. Ушбу шикастланишларни жарроҳлик йўли билан
даволашда орбита пастки деворига ва ёноқ ёйига хирургик ёндашув усулини танлаш –
трансконюнктивал (ТКЙ) ёки субцилиар (СТЙ) – ҳам функционал, ҳам эстетик натижаларга
бевосита таъсир кўрсатади. Адабиётларда ушбу икки ёндашувнинг афзаллик ва
камчиликларига доир зиддиятли маълумотлар мавжуд бўлиб, эктропион, чандиқ
шаклланиши, диплопия ва энофтальм каби асоратлар нуқтаи назаридан аниқ тавсиялар
ишлаб чиқилмаган. Ушбу ҳолат проспектив солиштирма тадқиқот ўтказишни тақозо этади.
